Persoonlijke beschermingsmiddelen zijn je laatste maatregel, niet je eerste
Je weet welke stoffen er zijn en je hebt de blootstelling beoordeeld. Nu komt de stap waar het om draait: er iets aan doen. En juist hier kiest een groot deel van de bedrijven de makkelijkste weg in plaats van de meest effectieve, vaak zonder het door te hebben.
Bij 83% van de bedrijven is de blootstelling niet beoordeeld. Hoe je dat wél doet
Je hebt je stoffen in beeld. Goed. Maar daarmee weet je nog niet of je medewerkers er een probleem mee hebben. Een stof in de kast is niet hetzelfde als een stof in iemands longen. De vraag die telt is: in welke mate, hoe vaak en hoe lang worden mensen er daadwerkelijk aan blootgesteld?
65% heeft geen overzicht van de gevaarlijke stoffen. En dat is waar het misgaat
Vraag een willekeurige werkgever of hij weet welke gevaarlijke stoffen er in zijn bedrijf aanwezig zijn, en het antwoord is bijna altijd “ja, natuurlijk”. Vraag om dat overzicht, en het wordt stiller. Want een paar veiligheidsinformatiebladen in een ordner zijn nog geen inventarisatie.
Werken met gevaarlijke stoffen: het minst adequaat beheerste arbeidsrisico van Nederland
Je werkt met gevaarlijke stoffen. Misschien een handvol, misschien honderden. Je hebt veiligheidsinformatiebladen in een map, er staat iets over in de RI&E, en als er morgen een inspecteur voor de deur staat, heb je een verhaal. De vraag is alleen: klopt dat verhaal ook?