plasticrecycling

Chemie & duurzaamheid: De kosten en mogelijkheden van chemisch recyclen

Recent onderzoek toont aan dat het schatten van de kosten voor het opzetten van een nieuwe chemische plasticrecyclinginstallatie voornamelijk afhangt van het energieverlies tijdens het proces. Deze bevindingen spelen rol bij het bevorderen van grootschalige plasticrecycling via de petrochemie. Petrochemie is een tak van de chemische industrie die zich richt op de productie en verwerking van chemische stoffen en producten die zijn afgeleid van aardolie of aardgas. Deze stoffen worden vaak gebruikt als grondstoffen voor de productie van een breed scala aan producten, waaronder kunststoffen, brandstoffen, smeermiddelen, en verschillende chemische verbindingen die worden gebruikt in de landbouw, de farmaceutische industrie, de bouw en andere sectoren.

Uitdagingen in de Nederlandse recyclesector

Hoewel Nederland een Europese koploper is in het inleveren van kunststofafval, kampt de recyclesector al geruime tijd met uitdagingen. Ondanks de grote inspanningen van de bevolking om plastic afval gescheiden in te zamelen, blijft de sector kampen met inzamelproblemen en concurrentie met nieuw plastic op basis van aardolie. Het recente faillissement van Umincorp, een recyclebedrijf dat plastic granulaat produceerde uit huishoudelijk afval, biedt meer inzicht in de complexiteit van deze problemen.

Rol van biomonitoring

Een van de veelbelovende benaderingen om de plasticrecycling te verbeteren, is door middel van biomonitoring. Biomonitoring is een methode waarbij chemische stoffen in lichaamsmateriaal worden gemeten, zoals bloed, urine, haar of weefselmonsters. Hierdoor kan de totale blootstelling vanuit verschillende bronnen worden gemeten en kunnen risicogroepen worden geïdentificeerd. Deze aanpak biedt waardevolle inzichten die kunnen helpen bij het ontwikkelen van effectiever beleid en het beschermen van de volksgezondheid.

Chemische Recycling

In tegenstelling tot traditionele recyclingmethoden, draait chemische recycling niet om het inzamelen, scheiden en vermalen van plastic tot granulaat. In plaats daarvan gebruikt het petrochemische processen om verschillende soorten plastic om te zetten in bruikbare grondstoffen. Pyrolyse (een chemisch proces waarbij organisch materiaal wordt afgebroken door verhitting in de afwezigheid van zuurstof) en vergassing zijn op dit moment de meest gebruikte methoden binnen de chemische recyclingindustrie. Hoewel er wereldwijd tientallen installaties voor chemische recycling in bedrijf zijn, blijft het aandeel van deze technologie in de plasticrecycling in de EU nog steeds kleiner dan één procent.

Technologische ontwikkeling

Een van de grootste uitdagingen voor de groei van de chemische recyclingindustrie is het gebrek aan inzicht in investeringskosten. Het is van belang om de bouwkosten van een chemische recyclingfabriek nauwkeurig te kunnen schatten, aangezien dit een belangrijke rol speelt bij het nemen van investeringsbeslissingen. Recente onderzoeken hebben helaas echter aangetoond

dat traditionele rekenmethoden vaak tekortschieten bij het schatten van deze kosten. Nieuwe benaderingen, die zich richten op verwerkingscapaciteit en energieverbruik, kunnen een meer nauwkeurige schatting bieden en zo investeerders, beleidsmakers en bedrijven helpen bij het nemen van weloverwogen beslissingen.

Toekomstperspectief

Hoewel chemische recycling momenteel nog een marginale activiteit is, biedt het veelbelovende mogelijkheden om de plasticrecycling te verbeteren en de overgang naar een circulaire economie te versnellen. Door te investeren in biomonitoring en innovatieve technologieën voor chemische recycling kan de hoeveelheid plasticafval worden verminderd.

Bron: ScienceLink

Deel op social media:

Risicovolle stoffen in het MKB, een veilige weg naar beheer

Risicovolle stoffen in MKB, een veilige weg naar beheer

Misschien ook interessant voor jou.

Blijf als veiligheidsprofessional op de hoogte van de laatste ontwikkelingen.